قرآن  کريم نيز ارزش زيادي براي کودکان قائل شده است و مسلمانان را از کشتن فرزندانشان به خاطر فقر و املاق نهي مي کند و مي فرمايد: " ولاتقتلوا اولادکم خشيه املاق نحن نرزقهم و اياهم ان قتلهم کان خطاء کبيرا" فرزندانتان را از ترس فقر و گرسنگي مکشيد (چرا که) اين ما هستيم که به آنها و شما روزي مي دهيم، و کشتن آنها خطايي بزرگ است.

در همين سوره ذيل همين آيات، آيه اي در سفارش حق و مال يتيم آمده است، که بدان اهميت بسياري داده و مي فرمايد:" و لاتقربوا مال اليتيم الا بالتي هي احسن حتي يبلغ اشده ..."هرگز به مال يتيم نزديک مشويد (و در آن دخل و تصرف مکنيد) مگر آنکه راه خير و طريق بهتري – به نفع يتيم- مورد نظر داريد تا آنکه به حد بلوغ و رشد برسد. با ذکر "حتي يبلغ اشده" مي فهميم که قرآن مجيد منافع کودکان نا بالغ را در نظر دارد، که قدرت دفاع از خود ندارند.

و در آيه ي شريفه 82 سوره کهف، در آنجا که حضرت خضر علت کارهاي خود را بر موسي (ع) منکشف ساخت، علت تعمير ديوار فروريخته را اين چنين بيان کرد: "و اما الجدار فکان لغلامين يتيمين في المدينه و کان تحته کنز لهما و کان ابوهما صالحا فاراد ربک ان يبلغا اشدهما و يستخرجا کنزهما رحمه من ربک  و اما آن ديوار از آن دو يتيم در آن شهر بود که پدري صالح داشتند و زير آن گنجي براي آن دو نهفته بود، خدايت خواست تا به لطف خود آن اطفال به حد رشد و بلوغ برسند و خودشان گنج را استخراج کنند.

چنان که واضح است قرآن مجيد به حقوق کودکان بسيار اهميت داده است. و از آيات مذکور و ديگر آيات مشابه بر مي آيد که خداوند کودکان و حقوق آنها و عدم ظلم به آنانرا مهم و مورد توجه قرار داده است. لذا اگر اين افراد کم سن جامعه جرم يا خطايي مرتکب شوند، بيش از هر قشري نيازمند مدارا و رعايت مي باشند، چرا که از جسم و روحيه ي لطيف و ظريفي برخوردارند. اين است که در قانون مجازات اسلامي براي کودکان تعزير در جهت تاديب آنان، در نظر گرفته شده است.



 قرآن مجيد، آيه 31 سوره اسراء.[1]

 همان آيه 34.[2]